project-marklindigitaal

MSKK project - Märklin digitale modulebaan

Het idee is ontstaan in 1988. Toen werd begonnen met het paradetraject en sindsdien komt er stapsgewijs een hoofdstuk bij en worden bestaande modules verder afgewerkt. Ook zijn er enkele leden die hun modules tijdens de tentoonstelling aan de klubbaan koppelen. Afhankelijk van de zaalschikking wordt de modulebaan op onze tentoonstelling als één of meerdere stukken opgesteld.

Langsheen de modulebaan kunnen we de verschillende hoofdstukken als volgt indelen:
1. Kopstation
2. Onderhoudsdepot
3. Bundel
4. Paradetraject
5. BW voor stoomlocomotieven
6. Bocht
7. Middelgroot doorgangsstation
8. Keerlus met schaduwstation
9. Lokaalbaantje

1. Kopstation
Als Modelspoorklub te Oostende kon de bouw van een kopstation niet lang uitblijven na het maken van een paradetraject. Het kopstation telt 4 perronsporen en 3 opstelsporen. Met behulp van een microprocessor (Märklin digital memory) worden wisselstraten getrokken en signalen gezet. In een kopstation maken de trein kop, d.w.z. gezien ze niet verder kunnen dan dit "eindstation" moeten ze ofwel rechtsomkeert maken ofwel moeten we via rangeerbewegingen de lokomotief aan de andere zijde van de trein plaatsen zodat de trein een nieuwe reis kan aanvatten. Treinstellen met een stuurpost aan beide uiteinden of duw- en trektreinstellen kunnen hier het snelst hun rit verder zetten. De gebruikte rails zijn Märklin K-rails geplaatst op een Merkur bedding. Het merendeel van de signalen in het station zijn van de Firma Brawa.

2. Onderhoudsdepot
Bij de meeste stations hoort een onderhoudsdepot voor de lokomotieven. In een lokomotiefdepot kunnen kleine herstellingen gebeuren en staan de lokomotieven afgesteld in afwachting van hun volgende opgave. In dit depot onderscheiden we twee delen, enerzijds het gedeelte met de Fleischmann draaischijf voor de elektrische lokomotieven en anderzijds het gedeelte met de Brawa rolbrug voor de diesellokomotieven. De "spin" boven de draaischijf is een veel gebruikte oplossing bij de Duitse spoorwegen om bestaande draaischijven uit het stoomtijdperk verder te kunnen gebruiken voor de elektrische lokomotieven. Bij het depot voor de diesellokomotieven zien we de bevoorradingsinstallatie en de inspectiekuilen. In de nabijheid van de draaischijf zien we het dienstgebouw en een seinhuis. Tengevolge van een lek in de radiatorleiding in onze opslagruimte in de kelder van het KTA STIO heeft het depot veel waterschade opgelopen. Het depot wordt dan ook voor het ogenblik volledig gesloopt en we hopen tegen volgend jaar een nieuwe "BW" naar Duits voorbeeld met twee draaischijven te kunnen tonen op onze tentoonstelling.

3. Bundel (opstelsporen)
In de nabijheid van een station vinden we bij het grote voorbeeld meestal een "bundel". Dit zijn een aantal opstelsporen waar treinstellen en rijtuigen afgesteld staan in afwachting van hun volgende inzet. Het idee van de bundel is ontstaan in 1992 als uitbreiding van het kopstationcomplex. De bundel zelf telt 5 sporen waarvan twee koplopers en drie sporen waar de lok kan omrijden. De gebruikte rails zijn Märklin K-rails, voor de wissels werden slanke k-wissels met bewegend hartstuk ingezet. De bedding is van Merkur en de signalen zijn een knap stukje werk van één onzer leden. Talrijke uren geduld en precisiewerk waren nodig voor deze prachtige "zelfbouw DB signalen".De wissels en signalen worden met een memory van het Märklin digitaal systeem gestuurd.

4. Paradetraject
De start van de modulebaan was dit dubbelsporig traject maar het landschap kreeg pas in 1992 en 1993 zijn huidige vorm. Langsheen het traject vinden we achtereenvolgens een bos, een randstad en een landelijke boerderij met bijhorende velden. Voor een groot gedeelte loopt een autoweg langsheen de spoorweg. De bedoeling van dit traject is om talrijke rijdende treinen in een variabele omgeving te kunnen bewonderen. Dit traject is dan ook steevast een blikvanger op onze tentoonstelling. De talrijke bomen van het bos zijn het resultaat van meerdere arbeidsintensieve klubavondjes, de bomen zijn namelijk allen zelf gemaakt met eenvoudige middelen. De scenery is nog niet volledig afgewerkt, maar de klubwerking van de komende jaren zal ongetwijfeld zorgen voor een verdere afwerking. Aan de achterzijde waren vroeger vijf opstelsporen van 6 meter aangebracht. Als project voor 1996 werd er een heus schaduwstation met 10 opstelsporen en een lengte van ongeveer 10 meter gebouwd. Dit schaduwstation is opgebouwd uit zelfstandige modules. Dankzij deze realisatie kunnen we nu nog meer variatie brengen op ons paradetraject.

5. BW voor stoomlocomotieven
Bij vele modelbouwers is een BW voor stoomlokomotieven niet weg te denken op hun modelbaan. Nostalgie, vervlogen tijden, ... herinneringen,... maken steeds weer dat een BW met talrijke stoomlocomotieven het middelpunt van de belangstelling wordt. BW is de Duitstalige afkorting voor "Bahnbetriebswerke". De Bw hier is met meerder installaties uitgestrekt over zo'n 5 meter. Kolenbevoorrading, watertoevoer, bezandingsinstallatie, ontslakkingskuilen, kolenbunker, draaischijf, lokloods, werkplaats, bureelgebouw, watertoren, ongevallentrein, ... zijn allen zaken die eigen zijn aan een Bw voor die stampende, stomende, puffende locomotieven. Enkele modules zijn afgewerkt maar veranderingswerken zijn de oorzaak dat de BW nu nog niet echt kan functioneren.
6. Bocht
Gezien de beperkte lengte van de meeste expo-ruimten was het noodzakelijk de verschillende facetten onder een hoek vloeiend aan elkaar te zetten. Deze bocht, bestaande uit acht modules, kan gesplitst worden in twee hoeken van 90°. De bouw van deze modules startte in mei 1994. Het landschap bestaat uit twee delen, enerzijds het groene deel dat een spoorlijn door een bos nabootst en anderzijds het deel waarin de trein langsheen een "droge" rivier te zien is. De talrijke bomen zijn ook hier weer gemaakt op de klubavondjes.

7. Middelgroot doorgangsstation
Dit station, eigendom van een klublid, omvat vele rijmogelijkheden. Treinen tot vijf rijtuigen kunnen hier halte maken. Voornamelijk zijn het korte treinen en motorstellen die hier de toon aangeven. Het stationsgebouw werd uit twee bouwdozen vervaardigd, de signalen zijn van Brawa en de rails zijn eveneens Märklin K-rails op Merkur bedding. De bediening van de wissels en signalen gebeurt met het Märklin Digital systeem aangevuld met talrijke relais en schakelaars. Het landschap van dit station en aanloopelementen is nog in volle aanbouw.

8. Keerlus met opstelsporen
Hier zijn we aan één uiteinde van de modulebaan gekomen. Hier rijden de treinen verder naar hun denkbeeldige bestemming met hun reizigers of vracht om vervolgens na een zekere tijd terug te komen. De meerdere opstelsporen maken een gevarieerd treinverkeer mogelijk. Er zijn drie lussen die elk twee tot drie treinen kunnen opstellen afhankelijk van de lengte van de trein. In modelbouwtermen wordt zo'n verdoken station ook wel eens schaduwstation genoemd. Deze keerlus, gebouwd in 1994, kan gekoppeld worden aan alle hoofdstukken van de modulebaan zodat ook bij beperkte ruimte gevarieerd treinverkeer mogelijk is.
9. Lokaalbaantje
Het 8 meter lange lokaalbaantje dankt zijn naam enerzijds aan het enkelsporige lokaaltraject dat het voorstelt en anderzijds aan het feit dat het lokaalbaantje net in ons vorig klublokaal kon opgesteld worden gedurende het werkingsjaar. Het lokaalbaantje omvat twee stationnetjes, een tweesporig doorgangsstationnetje en een 40 cm lager gelegen kopstationnetje. Het doorgangsstationnetje ligt in een vallei. Ook hier zijn weer alle bomen tijdens de klubavondjes zelf gemaakt door onze leden. De bediening van de secties en wissels gebeurt via zelf gemaakte bedieningspanelen. Aan het ene einde van de baan staat nu een verdoken keerlus maar uitbreiden of aansluiten aan de modulebanen van andere klubs of leden zijn mogelijkheden voor de toekomst.

Deze klubmodulebaan wordt bestuurd met het Märklin Digital systeem. Zowel het landschap als de electrische bediening zijn nog niet volledig afgewerkt, maar wanneer is een modelbaan volledig afgewerkt?

Enkele gegevens:
Schaal: 1/87, HO
Gebruikte rails: Märklin K-rails
Aantal meter rail: ong. 320 m
Aantal wissels: ong. 115
Aantal signalen: ong. 80
Aantal modules: 55
Aantal lokomotieven: ong. 65

<<< Terug

	1. Kopstation Als Modelspoorklub te Oostende kon de bouw van een kopstation niet lang uitblijven na het maken van een paradetraject. Het kopstation telt 4 perronsporen en 3 opstelsporen. Met behulp van een microprocessor (Märklin digital memory) worden wisselstraten getrokken en signalen gezet. In een kopstation maken de trein kop, d.w.z. gezien ze niet verder kunnen dan dit "eindstation" moeten ze ofwel rechtsomkeert maken ofwel moeten we via rangeerbewegingen de lokomotief aan de andere zijde van de trein plaatsen zodat de trein een nieuwe reis kan aanvatten. Treinstellen met een stuurpost aan beide uiteinden of duw- en trektreinstellen kunnen hier het snelst hun rit verder zetten. De gebruikte rails zijn Märklin K-rails geplaatst op een Merkur bedding. Het merendeel van de signalen in het station zijn van de Firma Brawa.
2. Onderhoudsdepot Bij de meeste stations hoort een onderhoudsdepot voor de lokomotieven. In een lokomotiefdepot kunnen kleine herstellingen gebeuren en staan de lokomotieven afgesteld in afwachting van hun volgende opgave. In dit depot onderscheiden we twee delen, enerzijds het gedeelte met de Fleischmann draaischijf voor de elektrische lokomotieven en anderzijds het gedeelte met de Brawa rolbrug voor de diesellokomotieven. De "spin" boven de draaischijf is een veel gebruikte oplossing bij de Duitse spoorwegen om bestaande draaischijven uit het stoomtijdperk verder te kunnen gebruiken voor de elektrische lokomotieven. Bij het depot voor de diesellokomotieven zien we de bevoorradingsinstallatie en de inspectiekuilen. In de nabijheid van de draaischijf zien we het dienstgebouw en een seinhuis. Tengevolge van een lek in de radiatorleiding in onze opslagruimte in de kelder van het KTA STIO heeft het depot veel waterschade opgelopen. Het depot wordt dan ook voor het ogenblik volledig gesloopt en we hopen tegen volgend jaar een nieuwe "BW" naar Duits voorbeeld met twee draaischijven te kunnen tonen op onze tentoonstelling.
	3. Bundel (opstelsporen) In de nabijheid van een station vinden we bij het grote voorbeeld meestal een "bundel". Dit zijn een aantal opstelsporen waar treinstellen en rijtuigen afgesteld staan in afwachting van hun volgende inzet. Het idee van de bundel is ontstaan in 1992 als uitbreiding van het kopstationcomplex. De bundel zelf telt 5 sporen waarvan twee koplopers en drie sporen waar de lok kan omrijden. De gebruikte rails zijn Märklin K-rails, voor de wissels werden slanke k-wissels met bewegend hartstuk ingezet. De bedding is van Merkur en de signalen zijn een knap stukje werk van één onzer leden. Talrijke uren geduld en precisiewerk waren nodig voor deze prachtige "zelfbouw DB signalen".De wissels en signalen worden met een memory van het Märklin digitaal systeem gestuurd.
4. Paradetraject De start van de modulebaan was dit dubbelsporig traject maar het landschap kreeg pas in 1992 en 1993 zijn huidige vorm. Langsheen het traject vinden we achtereenvolgens een bos, een randstad en een landelijke boerderij met bijhorende velden. Voor een groot gedeelte loopt een autoweg langsheen de spoorweg. De bedoeling van dit traject is om talrijke rijdende treinen in een variabele omgeving te kunnen bewonderen. Dit traject is dan ook steevast een blikvanger op onze tentoonstelling. De talrijke bomen van het bos zijn het resultaat van meerdere arbeidsintensieve klubavondjes, de bomen zijn namelijk allen zelf gemaakt met eenvoudige middelen. De scenery is nog niet volledig afgewerkt, maar de klubwerking van de komende jaren zal ongetwijfeld zorgen voor een verdere afwerking. Aan de achterzijde waren vroeger vijf opstelsporen van 6 meter aangebracht. Als project voor 1996 werd er een heus schaduwstation met 10 opstelsporen en een lengte van ongeveer 10 meter gebouwd. Dit schaduwstation is opgebouwd uit zelfstandige modules. Dankzij deze realisatie kunnen we nu nog meer variatie brengen op ons paradetraject.
	5. BW voor stoomlocomotieven Bij vele modelbouwers is een BW voor stoomlokomotieven niet weg te denken op hun modelbaan. Nostalgie, vervlogen tijden, ... herinneringen,... maken steeds weer dat een BW met talrijke stoomlocomotieven het middelpunt van de belangstelling wordt. BW is de Duitstalige afkorting voor "Bahnbetriebswerke". De Bw hier is met meerder installaties uitgestrekt over zo'n 5 meter. Kolenbevoorrading, watertoevoer, bezandingsinstallatie, ontslakkingskuilen, kolenbunker, draaischijf, lokloods, werkplaats, bureelgebouw, watertoren, ongevallentrein, ... zijn allen zaken die eigen zijn aan een Bw voor die stampende, stomende, puffende locomotieven. Enkele modules zijn afgewerkt maar veranderingswerken zijn de oorzaak dat de BW nu nog niet echt kan functioneren.
6. Bocht Gezien de beperkte lengte van de meeste expo-ruimten was het noodzakelijk de verschillende facetten onder een hoek vloeiend aan elkaar te zetten. Deze bocht, bestaande uit acht modules, kan gesplitst worden in twee hoeken van 90°. De bouw van deze modules startte in mei 1994. Het landschap bestaat uit twee delen, enerzijds het groene deel dat een spoorlijn door een bos nabootst en anderzijds het deel waarin de trein langsheen een "droge" rivier te zien is. De talrijke bomen zijn ook hier weer gemaakt op de klubavondjes.